Το πρώτο και σημαντικότερο κεφάλαιο σε σχέση με το “άνοιγμα” του ήχου μιας φωνής είναι αδιαμφισβήτητα η αναπνοή.  
Το πόσο μεγάλη σημασία έχει η αναπνοή για το τραγούδι, όπως και για οποιοδήποτε άλλο πνευστό μουσικό όργανο, είναι κάτι το απολύτως κατανοητό. 
Ακόμα πιο σημαντικό είναι όμως να κατανοήσουμε και να διαχωρίσουμε την τεράστια αξία που έχει η λεγόμενη “διαφραγματική αναπνοή" έναντι της “ρηχής” αναπνοής. 

Η διαφραγματική (βαθειά) αναπνοή είναι μια φυσική λειτουργία του ανθρώπινου σώματος και τα ωφέλη της μπορούμε να τα διαπιστώσουμε σε όποια σχετική μελέτη κι αν ανατρέξουμε. 
Παρόλα αυτά οι περισσότεροι άνθρωποι σπάνια την χρησιμοποιούν στην καθημερινότητά τους, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις (όπως για παράδειγμα στην χαλαρή κατάσταση του ύπνου), ενώ αντίθετα υιοθετούν μια αναπνοή “ρηχή”, η οποία εκτός του ότι δεν οξυγονώνει επαρκώς το σώμα μας, είναι και εντελώς ακατάλληλη για την διαδικασία του τραγουδιού.

Το να “ξυπνήσουμε” την φυσική μας βαθειά αναπνοή λοιπόν είναι μια συνθήκη απαραίτητη για την χαλάρωση του σώματος αλλά και για την μετέπειτα κατανόηση των όρων “στήριξη” και έλεγχος της αναπνοής σε σχέση με το τραγούδι. Η ενεργοποίηση της αίσθησης της διαφραγματικής αναπνοής γίνεται μέσα από διάφορες ασκήσεις, οι οποίες είναι απαραίτητες για την κατάκτηση τελικά της στήριξης και του ελέγχου της ροής του αέρα, που χρειάζεται στο τραγούδι. 

Αυτό που έχει τεράστια σημασία να θυμόμαστε είναι ότι η εισπνοή του αέρα που χρειαζόμαστε για να τραγουδήσουμε είναι τόσο μικρή, αθόρυβη και ήρεμη, όσο αυτή που μας χρειάζεται για να αναπνέουμε. Η οποιαδήποτε μεγαλύτερη εισροή αέρα έχει εντελώς αντίθετα αποτελέσματα και άκρως αρνητικές συνέπειες στην φυσιολογική λειτουργία της αναπνοής και στην διαδικασία ελέγχου της. Η αναπνοή-στήριξη είναι λοιπόν ένα από τα τρία στοιχεία που αλληλεπιδρούν συνεχώς μεταξύ τους για την κατάκτηση του πλέον ελεύθερου και ανοιχτού ήχου στη φωνή:

Στήριξη – στόμα – μάσκα = έλεγχος – άρθρωση – δύναμη 
Το τρίπτυχο για την κατάκτηση της φωνητικής τεχνικής.